Ostatnie badania przeprowadzone z zastosowaniem ekstraktu Syberian ginseng (żen-szenia syberyjskiego) wykazały, że:
podczas eksperymentalnie indukowanej glikokortykosteroidami osteoporozy Syberian ginseng wywoływał efekt protekcyjny (Bull Exp Biol Med 2002, 133, 3, 252-4),
hamował reakcję anafilaktyczną kierowaną przez komórki tuczne obserwowaną w warunkach in vivo oraz in vitro u myszy (J Ethnopharmacol. 2002, 79,3, 347-52),
posiada silne właściwości antywirusowe - hamuje replikację RNA wirusów wywołujących infekcje układu oddechowego u ludzi (Antiviral Res 2001, 50, 3, 223-8).
Nowości
D
oniesienia naukowe: "Ginkgo biloba"
Ginkgo biloba
Wyciąg z liści miłorzębu japońskiego stosowano u pacjentów z żylakami odbytu, terapia okazała się skuteczna i bezpieczna.
J Med Assoc Thai 2004 Feb; 87(2): 137-44
Podwójnie slepa próba, kontrolowana do placebo, w której stosowano wyciąg z liści miłorzębu japońskiego u chorych z zawrotami głowy, uzyskany efekt okazał się skuteczny i bezpieczny.
Clin Exp Dermatol 2003 May;28(3):285-7
Wyciąg z Ginkgo biloba - środek wspomagający terapię zaburzeń erekcji?
Na takie zastosowanie wyciągu zwraca się ostatnio coraz większą uwagę. Do potwierdzenia tych właściwości konieczne jest jednak przeprowadzenie badań klinicznych.
(Semin Urol Oncol,17(2) 1999)
Wyciąg z Ginkgo biloba zapobiega autooksydacji kwasu linolenowego.
To interesujące działanie potwierdzają badania in vitro przeprowadzone na Węgrzech.
(Phytoter Res, 13 (2) 1999)
Hiperglikemia wywołana cukrzycą insulinozależną, a stosowanie wyciągu z Ginkgo biloba.
Długotrwała kuracja wyciągiem lub też stosowanie go jako środka wspomagającego może normalizować agregację płytek krwi w tym schorzeniu. Badania wykazały, że po 6 tygodniach kuracji wyciągiem z Ginkgo biloba normalizuje się stężenie produktów peroksydacji lipidów w osoczu oraz błonie komórkowej erytrocytów i trombocytów.
(Ter Arkh, 70 (12) 1998)
Stres oksydacyjny przyczyną choroby Alzheimera?
Poparcie dla tej hipotezy stanowią analizy badań przedklinicznych i klinicznych. Coraz większa liczba lekarzy preferuję terapię środkami antyoksydacyjnymi zarówno w leczeniu choroby Alzheimera, jak i innych schorzeń neurodegeneracyjnych.
Trzy najbardziej obiecujące antyoksydanty, które badano w randomizowanych, wieloośrodkowych testach klinicznych w USA to: witamina E (wysokie dawki), wyciąg z Ginkgo biloba oraz selegilina.
(J Am Ger Soc, 46 (12) 1998)
Najnowsze doniesienia
W modelu doswiadczalnym u szczurów podawanie ekstraktu ginkgo ma właściwości kardioprotekcyjne w stosunku do uszkodzenia niedokrwienno-reperfuzyjnego.
Basic Res Cardiol 2000 Oct; 95(5): 368-77
Ekstrakt Ginkgo biloba wydaje się poprawiać u chorych na cukrzycę tolerancję niedotlenienia przez tkankę myocardium. Potwierdzenie tej obserwacji wymaga jednak dalszych badań
Exp Toxicol Pathol 2000 Oct; 52(5): 419-30
Właściwości antyoksydacyjne i , zmiatacza? ekstraktu Ginkgo biloba obserwowano w modelu wybranych komórek siatkówki świnek morskich. Właściwości te wynikają z działania bezpośredniego i pośredniego.
Ophtalamic Res 2000 Sep; 32(5): 229-36
Ekstrakt Ginkgo biloba może mieć właściwości protekcyjne w stosunku do zmian w mitochondriach związanych ze starzeniem się tkanki mózgowej i wątroby.
IUBMB Life 2000 May; 49(5): 427-35
Ginkgo biloba może mieć protekcyjny wpływ na spazm naczyniowy, towarzyszący krwotokom podpajęczynowym i waskulopatii, prawdopodobnie jako wynik jego właściwości antyoksydacyjnych.
Res Exp Med (Berl) 2000 Feb; 199(4): 207-15
Badania przeprowadzone na u szczurów z zaburzeniami czynności wątroby wykazały, że ekstrakt z Ginkgo biloba działa hepatoprotekcyjnie, podobnie do działania sylimaryny.
(Indian J Physiol Pharmacol 2002, 46, 167-74)
Badanie kliniczne przeprowadzone u osób cierpiących na jaskrę wykazało, iż Ginkgo biloba zwiększa istniejące wcześniej zaburzenia pola widzenia.
(Ophtamology 2003, 110, 359-62)
Podawanie pacjentom cierpiącym na szumy w uszach ekstraktu z Ginkgo biloba okazało się skuteczne i bezpieczne w łagodzeniu dolegliwości.
(Int J Pharmacol Ther 2002, 40, 188-97)
Przeciwniedokrwienne właściwości wyciągu z Ginkgo biloba - spowodowane są obecnością związków terpenoidowych - zwłaszcza bilobalidu
Eksperymenty in vitro dowodzą, że bilobalid pozwala mitochondriom na zachowanie ich czynności oddechowych w warunkach silnego niedokrwienia - nawet, gdy dostępne są niewielkie ilości tlenu.
(Biochem Pharmacol, 58 (1) 1999)
Dobrze udokumentowane badania kliniczne z wyciągiem z ginkgo biloba dowodzą istotnej poprawy funkcji poznawczych u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi objawami choroby Alzheimera, otępienia starczego i wieloogniskowych zawałów mózgu. Poprawa po preparatach z miłorzębu dotyczyła również spowolnienia postępu choroby w porównaniu z grupą pacjentów otrzymujących placebo.
Gajewska- Meszaros S. Wyciągi z ginkgo biloba- panaceum na pamięć dla zdrowych i chorych? Terapia i Leki,2003;2:36-9
Wstępna ocena skuteczności i bezpieczeństwa wyciągu z miłorzębu japońskiego (preparat Ginkofar®)w terapii zespołów otępiennych
Do badań włączono 30 osób z grupy wyjściowej, którą stanowili wszyscy pacjenci leczeni od października 2001 do stycznia 2002 w dwóch poradnich na terenie Gdańska i jednej w Pruszczu Gdańskim. Podstawą rozpoczęcia badania było spełnienie następujących kryteriów...
Leszek Bidzan i wsp., "Skuteczność i bezpieczeństwo preparatu Ginkofar® w leczeniu zespołów otępiennych", Psychiatria Polska 2005, tom XXXIX, numer 3, strony 559-566
Nowości
D
oniesienia naukowe: "Izoflawony soji"
Izoflawony soji
Badania kliniczne wykazały, że dieta bogata w izoflawony sojowe powoduje zwiększenie indeksu dojrzewania komórek nabłonkowych pochwy. Efekt ten ma znaczenie kliniczne, gdyż zapobiega powstawaniu atrofii waginalnej, która często występuje u kobiet w okresie pomenopauzalnym.
Maturitas. 2003 Aug 20; 45(4): 241-6
Badania kliniczne przeprowadzone u kobiet w wieku przedmenopauzalnym, stosujacych przez 12 miesięcy 100 mg izoflawonów sojowych lub placebo wykazały, że terapia ta w przeciwieństwie do terapii hormonalnej nie powoduje zwiększenia gęstości w obrazie mammograficznym gruczołu sutkowego. Co więcej obserwowano tendencję w kierunku zmniejszania gęstości w badaniach mammograficznych u kobiet stosujących izoflawony sojowe.
Eur J Cancer Prev. 2003 Apr; 12(2): 165-9
Badania porównujące stosowanie hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) z dietą bogatą w produkty sojowe sugerują skuteczność tych ostatnich w zmniejszaniu ryzyka osteoporozy u kobiet w okresie postmenopauzy.
(Maturitas 2002, 42, 295-300)
Wyniki badań przeprowadzonych w Hiszpanii potwierdzają bardzo dobrą tolerancję i skuteczność preparatów sojowych w łagodzeniu dolegliwości okresu przekwitania u kobiet, gł. zredukowanie częstości tzw. ?uderzeń gorąca?. Ponadto nie zaobserwowano skutków ubocznych.
(Phytomedicine 2002, 9, 85-92)
Przeprowadzono analizę wpływu izoflawonów pochodzenia sojowego na stężenie cholesterolu LDL u ludzi. W wielu randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach wysoka podaż izoflawonów sojowych prowadziła do statystycznie istotnego obniżenia stężenia ?złego? cholesterolu LDL w porównaniu do niskiej podaży tego składnika w diecie.
Zhuo X.G., Melby M.K., Watanabe S. Soy isoflavone intake lowers serum LDL cholesterol: a meta-analysis of 8 randomized controlled trials in humans. J Nutr. 2004;134:2395-400
Izoflawony- substancje uzyskiwane z nasion soi, mają łagodne działanie estrogenne. Korzystne działanie estrogenów obejmuje obniżanie frakcji ?złego? cholesterolu- tzw. LDL- cholesterolu. Badania wskazują, że izoflawony mogą mieć bezpośredni wpływ na układ naczyń krwionośnych.
Erdman J.W. Soy Protein and Cardiovascular Disease. A Statement for Healthcare Proffesionals From the Nutrition Committee of the AHA. Circulation 2000;102:2555
Ocena testem Kuppermanna objawów wypadowych u kobiet
stosujących Soyfem we wczesnym okresie pomenopauzalnym
Dokonano oceny testem Kuppermanna objawów wypadowych u 71 kobiet we wczesnym okresie pomenopauzalnym.
Pacjentki podzielono na 3 grupy, w zależności od
dawki stosowanego leku. Grupa I kontrolna obejmowała 23 kobiety w wieku 49,5±4,7 lat ...
Badaniem objęto 10 742 pacjentów z nadwagą i otyłością wraz z czynnikami ryzyka:
- 97% - choroby serca i naczyń
- 84% - cukrzyca typu 2
- 88% - nadciśnienie tętnicze
Wyniki - po 6 tygodniach badania stwierdzono:
- redukcję masy ciała (średnio -2,2,kg)
- redukcja ciśnienia skurczowego o 3,0 mmHg, rozkurczowego o 1,0 mmHg.
Badanie obejmujące 2225 pacjentów [4]:
- 41% pacjentów z kontrolowanym nadciśnieniem
- 15,6% cukrzycą typu 2
- 45,5% hiperlipidemią
- 37% nałogowi palacze tytoniu
Wyniki - po 12 tygodniach stwierdzono:
- redukcja masy ciała o co najmniej 5% u 91% pacjentów
- redukcja masy ciała o co najmniej 10% u 44%
- spadek ciśnienia tętniczego, tętna
Wnioski: 6 i 12 tygodniowa terapia sybutraminą jest skuteczna i bezpieczna u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka chorób i incydentów sercowo-naczyniowych.
Stosowanie sybutraminy u otyłych pacjentów z zaburzeniami lipidowymi[5]
- 322 otyłych pacjentów (BMI >27 kg/ m2)
- 20 mg sybutraminy/dobę lub placebo przez 24 miesiące
Wyniki:
- po 24 miesiącach terapii - spadek masy ciała -4.9 kg w porównaniu z placebo 0.6 kg
- u pacjentów, którzy utracili więcej niż 5% masy ciała oraz więcej niż 10% masy wyjściowej, uzyskano poprawę stężenia HDL i TG (tabela poniżej)
Parametry
Pacjenci z 5% spadkiem masy ciała
Pacjenci z 10% spadkiem masy ciała
Palcebo
TG (mg/dl)
↓ 33.4
↓ 72.3
↑ 31.7
HDL (mg/dl)
↑ 4.9
↑ 6.7
↑ 1.7
[1] Na podst. Pupek – Musialik D. i wsp.: Sibutramina w leczeniu otyłości. Terapia nr 9, wrzesień 2007.
[2] M. Chrostowska, A. Szyndler. K. Narkiewicz. Farmakologiczne leczenie otyłości. Kardiologia na co Dzień 2007; 3 (2): 89-93.
[3] Cardiovascular responses to weight management and sibutramine in high-risk subjects: an analysis from the SCOUT trial. Eur Heart J. 2007 Dec; 28923: 2915-23.
[4] Gaciong Z., Placha G.: Efficacy and safety of sibutramine in 2225 subjects with cardiovascular risk factors: short – term, open label, observational study. J. Hum Hypertens. 2005 Sep; 19(9): 737-43.
[5] Dujovne CA., Sibutramine Study Grup. Effect of sibutramine on body weight and serum lipids: A double-blind, randomized, placebo controlled study in 322 overweight and obese patients with dyslipidemia. Am Hart J. 2001 Sep; 142(3):489-497.PMID:11526363.
Nowości
D
oniesienia naukowe: "Atorvastatinum"
Atorvastatinum
zbija cholesterol
ATORWASTATYNA - Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania potwierdzone w badaniach 1,2,3
1. Atorwastatyna – najskuteczniej obniża stężenie lipidów w porównaniu do simwastatyny, lowastatyny,prawastatyny i fluwastatyny (badanie CURVES).
2. Działanie przeciwmiażdżycowe
a) wpływ na grubość kompleksu błona wewnętrzna-błona środkowa (intima-media) tętnicy szyjnej
Pierwsze korzystne efekty widoczne już po 6 miesiącach terapii.
Prewencja wtórna w badaniach IDEAL, PROVE-IT, TNT
- stosowanie wysokiej dawki atorwastatyny (80 mg/dobę) u chorych po ostrym zespole wieńcowym zmniejsza ryzyko zgonu i poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych w porównaniu ze statyną w niższej dawce (20 mg/dobę simwastatyny, 40 mg/dobę prawastatyny, 10 mg atorwastatyny).
4. Bezpieczeństwo terapii
– dobra tolerancja atorwastatyny w zakresie dawek 10-80 mg/dobę
- niższe ryzyko miotoksyczności atorwastatyny w stosunku do simwastatyny
1 Rubba P.: Effects of atorvastatin on the different phases of atherogenesis. Drugs 2007; 67 Suppl.1: 17-27.
2 Arca M., Gaspardone A.: Atorvastatin efficacy in the primary and secondary prevention of cardiovascular events. Drugs 2007; 67 Suppl.1: 29-42.
Losartan w prewencji pierwotnej i wtórnej – badania LIFE i RENAAL2,3
LIFE
- 9100 chorych z nadciśnieniem tętniczym i współistniejącym przerostem lewej komory, 13% pacjentów z cukrzycą typu 2, a 16% z chorobą niedokrwienną serca
- stosowano 50 mg/dobę losartanu lub 50 mg/dobę atenololu przez 4 lata
Wyniki:
- 25% zmniejszenie ryzyka udaru mózgu
- 25% zmniejszenie ryzyka wystąpienia nowych przypadków cukrzycy
- 10% zmniejszenie całkowitej śmiertelności
- regresja przerostu lewej komory
RENAAL
- 1513 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2, oraz nefropatią, ok. 11% pacjentów po przebytym zawale, a 9% z współistniejącą dławicą piersiową
- stosowano 50-100 mg losartanu/dobę lub placebo przez 3,4 lata
- 32% obniżenie częstości pierwszej hospitalizacji z powodu niewydolności serca
- Losartan – wyjątkowa właściwość wśród sartanów - obniża stężenie kwasu moczowego we krwi
- Obniżanie stężenia kwasu moczowego – nowy sposób zmniejszania ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego4
Wyniki najnowszych badań 2007-2008
- Losartan - zmniejsza mikroalbuminurię, poprawia wrażliwość na insulinę oraz homeostazę glukozy u pacjentów z cukrzycą typu 2 z prawidłowym ciśnieniem tętniczym lub z nadciśnieniem tętniczym5
- Losartan ma silniejsze niż telmisartan działanie antyagregacyjne, antyadhezyjne w odniesieniu do płytek krwi6
- Pacjenci z chorobą wieńcową - stosowanie losartanu w dawce 100 mg przez 28 dni - poprawia parametry badania EKG podczas wykonywania testu wysiłkowego (zwiększa długość trwania ćwiczenia, zmniejsza następcze obciążenie wysiłkiem)7
- Losartan znacząco poprawia funkcje śródbłonka naczyń krwionośnych u osób8,9:
z cukrzycą typu 2
z nadciśnieniem tętniczym poprzez:
- stymulację produkcji tlenku azotu - działanie rozkurczające
Cetyryzyna okazuje się najsilniej obniżającym skórną odpowiedŹ alergiczną lekiem antyhistaminowym II generacji
W badaniach porównujących powyższą właściwość cetyryzyny i loratydyny (w dawkach 10 mg/ dobę) bardziej skuteczna okazała się cetyryzyna.
(J Allerg Clin Immunol, 103 (4) 1999)
Również porównanie z ebastyną (także w dawkach po 10 mg) wypadło znacznie bardziej korzystnie dla cetyryzyny.
(Dermatology, 197 (2) 1998)
Wyniki randomizowanego testu z podwójnie ślepą próbą wskazują, że w przeciwieństwie do cetyryzyny pojedyncza dawka terapeutyczna ebastyny nigdy nie hamowała całkowicie reakcji zapalnej skóry na podaną histaminę. Jest to prawdopodobnie spowodowane uzależnieniem działania ebastyny od biotransformacji do jej aktywnej formy - carebastyny.
(Ann Allergy Asthma Immunol, 80 (1) 1998)
Porównanie II generacji antagonistów receptora H1 wskazuje natomiast na największą efektywność cetyryzyny i mizolastyny w leczeniu pokrzywki.
(Drugs, 57 (1) 1999)
Czas działania terapeutycznego cetyryzyny dłuższy niż loratydyny?
Porównanie działania jednorazowej dawki (10 mg) tych środków (w grupie 12 -osobowej, z podwójnie ślepą próbą) wykazało, że po 24 godzinach cetyryzyna jest znacznie bardziej skuteczna, niż loratydyna w hamowaniu objawów alergicznego zapalenia śluzówki nosa.
(Am J Ther, 5 (5) 1998)
Najnowsze doniesienia
Opisano przypadek 28-letniego mężczyzny, u którego po 2-letnim okresie leczenia cetyryzyną stwierdzono objawy cholestazy.
J Clin Gastroenterol 2000 Oct;31(3):250-3
Cetyryzyna likwidowała rumień, który wystąpił po podaniu donosowym lub śródskórnym bradykininy alergikom oraz grupie kontrolnej. Podanie śródskórne bradykininy powodowało powstanie rumienia, który ustępował w 80 % po podaniu cetyryzyny.
Allergy 2000, Sep;55(9):888-91
Wyniki badań klinicznych wskazują, że leczenie prowadzone przy użyciu cetyryzyny zmniejsza całkowity czas trwania alergii sezonowej o około 30% i ma pozytywny wpływ na jakość życia oraz wydajność i aktywność w pracy/szkole.
(Allergy Asthma Proc 2002, 23, 391-98)
Badania porównawcze u dzieci wykazały, że cetyryzyna jest skuteczniejsza pod względem redukcji przekrwienia błony śluzowej nosa i wycieku wodnistego z nosa niż ketotifen i oksatomid oraz że była ona odpowiedzialna za znaczące obniżenie odsetka eozynofili w wymazie z nosa.
(Ann Allergy Asthma Immunol 2002, 89, 589-98)
Cetyryzyna (i ebastyna), ale nie loratydyna, znacząco zmniejsza powstawanie bąbli i towarzyszącego im świądu w przypadku uczulenia na ukąszenia komarów.
(Allergy 2002, 57, 534-37)
Nowości
D
oniesienia naukowe: "Paracetamol"
Paracetamol
Paracetamol - bardziej skuteczny od aspiryny w leczeniu gorączki?
Do takiego wniosku doszli naukowcy austriaccy, porównujący zdolność do obniżenia sztucznie wywołanej gorączki przez oba te związki.
(Clin Pharmacol Ther, 66 (1) 1999)
Paracetamol i aspiryna wykazują podobny stopień wywoływania dolegliwości żołądkowo-jelitowych
Potwierdzają to randomizowane, dwuośrodkowe badania, z podwójnie ślepą próbą przeprowadzone niedawno na 600 pacjentach.
(Eur J Pharm Sci, 8 (20) 1999)
Paracetamol może chronić przed rakiem jajników.
Wyniki badań przeprowadzonych na 386 kobietach pozwalają przypuszczać, że regularne zażywanie paracetamolu zmniejsza ryzyko wystąpienia nowotworu jajników.
Mechanizm tego działania polega prawdopodobnie na zwiększaniu poziomu wapnia cytoplazmatycznego, wpływającego na wydzielanie gonadotropiny
Aby potwierdzić te doniesienia potrzeba jeszcze szerokich badań w tym zakresie
(Scrip, 2365 (17) 1998)
Paracetamol - lek bezpieczny?
Przegląd przypadków poważnych efektów ubocznych spowodowanych zażyciem niesterydowych leków przeciwzapalnych opisanych w czasie: od stycznia 1970 roku do grudnia 1995 wykazał że ich częstotliwość wynosiła:
20 przypadków na 100 mln dla paracetamolu,
25 przypadków na 100 mln dla dipyronu,
185 przypadków na 100 mln dla aspiryny,
592 przypadki na 100 mln dla diklofenaku.
(J Clin Epidemiol, 51(12) 1998)
Tendencja do zastępowania aspiryny przez paracetamol jest wynikiem zmiany zaleceń lekarzy.
Tak uważają autorzy pracy porównującej częstość stosowania tych dwóch środków przez francuskie dzieci w roku 1981 i 1992.
(Eur J Clin Pharmacol, 54 (8) 1998)
Paracetamol, kwas acetylosalicylowy, kofeina
Badania przeprowadzono na szczurzych komórkach mikrogleju, w których indukowano lipopolisacharydem (LPS) syntezę cyklooksygenazy (COX) i prostoglandyn. Wykazano, że zarówno paracetamol, jak i kofeina oraz kwas acetylosalicylowy hamują syntezę PGE 2 w komórkach mikrogleju. Ponadto stwierdzono, że paracetamol hamuje tylko aktywność enzymu cyklooksygenazy, natomiast kofeina hamuje wywołaną COX 2 syntezę białek.
Neuropharmacology 2000 Aug 23; 39(11): 2205-13
Zastosowanie tabletek zawierających paracetamol, kwas acetylosalicylowy oraz kofeinę u kobiet, u których migrena wiązała się z występującą miesiączką oraz u których migrena nie wiązała się z miesiączką wykazało wysoką skuteczność i dobrą tolerancję terapii.
Clin Ther 1999 Mar; 21(3): 475-91
Najnowsze doniesienia
Na podstawie badań farmakokinetycznych ustalono, że bezpieczną dawką dobową paracetamolu stosowanego u ludzi starszych w politerapii z innymi lekami przeciwbólowymi w leczeniu bólów reumatycznych jest 1,0 g.
J Rheumatol 2001 Jan; 28(1):182-4
W prospektywnej, randomizowanej i podwójnie ślepej próbie porównywano działanie przeciwbólowe 3 analgetyków: tramadolu, paracetamolu i metamizolu w leczeniu bólów pooperacyjnych. Mimo, że tramadol był bardziej efektywny, powodował więcej działań niepożądanych. W bólach o niewielkim nasileniu, trwających 2- 3 dni po zabiegu w obrębie ręki, bardziej słuszne wydaje się podawanie paracetamolu, ze względu na jego skuteczność i bezpieczeństwo.
Anesth Analg 2001 Feb;92(2):347-51
Stwierdzono skuteczność działania przeciwbólowego kombinacji narkotycznych leków przeciwbólowych z lekami nienarkotycznymi, m.in. paracetamolu, w zmniejszeniu bólów nowotworowych. Łączne stosowanie tych dwóch grup leków pozwala na redukcję dawek narkotyków oraz jest bezpieczne w terapii bólów nowotworowych.
Efedryna z paracetamolem jest skuteczna w leczeniu zapalenia zatok przynosowych w przebiegu przeziębienia.
Arch Fam Med. 2000 Nov-Dec; 9(10): 979-85.
Paracetamol ? badany w randomizowanej, kontrolowanej do placebo i podwójnie ślepej próbie ? okazał się lekiem bezpiecznym, skutecznym i dobrze tolerowanym w leczeniu migreny.
Arch Intern Med. 2000 Dec 11-25;160 (22):3486-92
Wysunięto hipotezę, że przewlekle stosowany paracetamol zmniejsza ryzyko wystąpienia raka jajnika u kobiet.
Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 2000 Sep; 9(9):933-7
U 5 letniego chłopca opisano wystąpienie przejściowych objawów neurologicznych po zastosowaniu znieczulenia zewnątrzoponowego. Objawy te ustąpiły w ciągu 12 godzin po zastosowaniu paracetamolu.
Anesth Analog 2000 Oct; 91(4): 856-7
W metaanalizie bezpieczeństwa stosowania leków przeciwbólowych stwierdzono, że paracetamol w żadnej dawce nie jest w ogóle związany z występowaniem krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego. Autorzy badania proponują stosowanie paracetamolu jako leku przeciwbólowego pierwszego rzutu we wszystkich przypadkach, gdy jest on skuteczny.
Lewis S.C., Langman M.J., Laporte J.R., Matthews J.N., Rawlins M.D., Wiholm B.E.: Dose- response relationships between individual nonaspirin nonsteroidal anti- inflammatory drugs (NANSAIDs) and serious upper gastrointestinal bleeding: a neta- analysis based on individual patient data. Br J Pharmacol 2002;54:320-6
Badanie porównawcze skuteczności innych niż antybiotyki leków w terapii ostrego zapalenia gardła objęło 3076 osób, zarówno dorosłych, jak i dzieci. Stosowanie paracetamolu okazało się skuteczną metodą w leczeniu bólu gardła. Skuteczność względna leczenia po 2- 6 godzinach wahała się w granicach 20- 50%.
Thomas M., Del Mar C., Glasziou P.: How effective are treatments other than antibiotics in acute sore throat? British Journal of General Practise;2000:817-20
Wnioski z metaanalizy badań z randomizacją z 2003r. dowodzą, że paracetamol stosowany u cierpiących na chorobę zwyrodnieniową stawów (kolanowego i/lub biodrowego) jest skuteczny w zmniejszaniu natężenia bólu w spoczynku i podczas chodzenia, szczególnie u pacjentów z mniej nasilonymi objawami. Chorzy przez średnio 22 tygodnie otrzymywali paracetamol, placebo lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). W grupie paracetamolu, w porównaniu z grupą placebo, stwierdzono: zmniejszenie natężenia bólu w spoczynku (odpowiednio 72% vs 6%), zmniejszenie natężenia bólu podczas chodzenia (66% vs 9%), większą skuteczność leczenia w subiektywnej ocenie chorego i lekarza, oraz brak różnic w częstości występowania objawów niepożądanych. W porównaniu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi zaobserwowano większą ilość działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego po NLPZ niż po paracetamolu.
Towheed T.E, Judd MJ, Hochberg MC, Wells G. Acetaminophen for osteoarthritis Cochrane Database Syst Rev. 2003;(2):CD004257
Nowości
D
oniesienia naukowe: "Dekstrometorfan"
Dekstrometorfan
Dextrometorfan wykazuje niewielki wpływ przeciwbólowy w przebiegu leczenia neuralgii nerwu twarzowego.
Neurology 2000 Oct 10;55(7):965-71.
Nie wykazano wpływu dekstrometorfanu na redukcje eksperymentalnie wywołanego bólu niedokrwiennego.
Acta Anaesthesiol Scand 2000 Sep;44(8):924-8
Dekstrometorfan podany w premedykacji przed zabiegiem chirurgicznym zmniejsza ból pooperacyjny i pozawala zredukować podawaną dawkę morfiny.
World J Surg 2000 May; 24(5): 512-7
Dekstrometorfan powoduje zmniejszenie intensywności bólu oraz uspokojenie nawet u chorych operowanych z powodu nowotworów kości i tkanek miękkich.
(Cancer 2002, 95, 1164-70)
Dekstrometorfan jest skuteczny w leczeniu neurotoksyczności spowodowanej metotreksatem.
(Pediatr Hematol Oncol 2002, 19, 19-27)
Nowości
D
oniesienia naukowe: "Kaptopryl"
Kaptopryl
Kaptopryl poprawia wrażliwość insulinę.
W celu porównanie zdolności do poprawienia wrażliwości na insulinę u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową testowano: mononitrat izosorbitu, atenolol, diltiazem i kaptopryl.
Po 6 miesiącach kuracji jedynie pacjenci leczeni kaptoprylem oraz w mniejszym stopniu diltiazemem wykazywali znaczne obniżenie poziomu cukru we krwi.
(Postgrad Med J, 75 (879) 1999)
Wyniki badań sugerują również, że łączne stosowanie diuretyków tiazydowych z inhibitorami ACE eliminuję obniżanie wrażliwości na insulinę przez pierwszą z grup.
(Diabet Med. 16(6) 1999)
Nowa rola enzymu przekształcającego angiotensynę - modulacja hemopoezy komórek pnia?
Jeżeli działanie to zostanie potwierdzone, możliwe będzie wykorzystanie inhibitorów ACE w celu protekcji komórek pnia podczas chemoterapii nowotworów. Wyniki testów przeprowadzonych na szczurach wskazują, że takie działanie wywiera kaptopryl.
(J Pharmacol Exp Ther, 289 (3) 1999
Kaptopryl może być inicjatorem reakcji alergicznej.
Badania in vitro wykonane w łódzkiej AM sugerują, że kaptopryl indukuje uwalnianie histaminy z mastocytów.
(Inflamm Res, 48 (5) 1999)
Kaptopryl - lek przeciwnadciśnieniowy nie wpływający na fizjologię erekcji i zachowanie seksualne.
Takiego rodzaju zaburzenia zaobserwowano natomiast u zwierząt, którym podawano propranol i klonidynę.
(Int J Impot Res, 11 (2) 1999)
Skojarzona kuracja słabego i umiarkowanego nadciśnienia - kaptopryl
i hydrochlorotiazyd.
Wieloośrodkowe badania przeprowadzone w Brazylii na 433-osobowej grupie potwierdziły skuteczność i dobrą tolerancję po jednorazowym podaniu kaptoprylu (50 mg) i hydrochlorotiazydu (25 mg).
(Arg Bras Cardiol, 71 (5) 1998)
Najnowsze doniesienia
Trwa obecnie badanie OPTIMAAL ? wieloośrodkowe, randomizowane, o podwójnie ślepej próbie, prowadzone u pacjentów wysokiego ryzyka leczonych we wczesnej fazie zawału serca losartanem lub kaptoprilem. Badanie porównuje wpływ kaptoprilu i losartanu na przeżywalność i śmiertelność w w/w grupie pacjentów.
Am J Cardiol 2001 Mar 15;87(6):766-71, A7
Porównywano wpływ estradiolu i kaptoprilu podawanych u kobiet w okresie premenopauzalnym, u których zwiększa się ryzyko chorób układu sercowo-naczyniowego, nadciśnienia, zawału serca. W badaniu stwierdzono podobny spadek ciśnienia w grupie leczonej kaptoprilem i estradiolem.
Ginecol Obstet Mex 2000 Dec;68:469-75
Praca ocenia ryzyko i korzyści stosowania niskich dawek inhibitorów konwertazy stosowanych u kobiet w ciąży z ciężkim nadciśnieniem tętniczym.
Krótkodziałający IACE (Kaptopril) w niskiej dawce (12,5-25mg) stosowano u 10 ciężarnych z ciężkim nadciśnieniem tętniczym, nie obserwując żadnych komplikacji u płodu i noworodka. Stosowanie kaptoprilu uzasadniono poprawą warunków hemodynamicznych w obrębie macicy.
Obstet Gynecol 2000 Dec;96(6):956-61
Stosowanie IACE u ludzi rasy czarnej jest mniej skuteczne niż u rasy białej, a także wymagają oni wyższych dawek leku.
Krótkodziałajace IACE (np. kaptopril) stosowane w najwyższych dawkach dobowych są mniej skuteczne niż blokery kanału wapniowego stosowane w dawkach niższych. Związane jest to m. in. ze spożywana przez Afroamerykanów dieta bogatą w sód.
Curr Med Res Opin 2000;16(2):66-79
Badano 24 ciężarne chorujące na cukrzycę insulinoniezależną ze współistniejącą niewydolnością nerek średniego stopnia. U wszystkich stosowano leczenie kaptoprilem przez okres 6 miesięcy przed planowanym zajściem w ciążę.
U 87,5% pacjentek ciąża została zakończona powodzeniem, co pozwala sądzić, że u pacjentek z cukrzycą insulinoniezależną powikłaną nefropatią leczenie kaptoprilem przed zajściem w ciążę jest bezpieczne i skuteczne.
Wieloośrodkowe badania w okresie od maja 1966 do roku 2000 wykazały korzystne działanie lowastatyny i innych statyn, ich wpływ na śródbłonek naczyń, spadek poziomu LDL, korzystny wpływ na reakcje zapalne w obrębie śródbłonka, a także działanie przeciwzapalne i stymulujące fibrynolizę.
Ann Pharmacother 2000 Dec;329120:1432-9
W badaniach nad neuroektodermalnym mięsakiem Ewinga zaobserwowano korzystny wpływ lowastatyny na rozwój komórek nowotworowych i ich regresję. Dane sugerują nowy kierunek w leczeniu nowotworów - z zastosowaniem statyn.
Oncogene 2000, Dec 7;19(52):6082-90
W badaniach stwierdzono korzyści z łącznego podawania lowastaytny i naicyny. Taka kombinacja leków była bezpieczna, również u pacjentów z cukrzycą typu 2, i podwyższała poziom HDL.
Curr Atheroscler Rep 2001; Jan 3(1) 74-82
Lowastatyna hamuje aktywację komórek gwiaŹdzistych trzustki przez przerwanie transmisji sygnałów związanych z Ras.
(Biochem Pharmacol 2003, 65, 1295-303)
Połączenie lowastatyny z niacyną stanowi obiecującą terapię dla chorych z mnogimi zaburzeniami lipidowymi, zwłaszcza tych obarczonych wysokim ryzykiem.
(Clin Cardiol 2003, 26, 112-18)
Lowastatynę badano w dużej próbie AFCAPS/TexCAPS (Air Force/ Texas Coronary Atherosclerosis Prevention Study), oceniającej jej przydatność w prewencji pierwotnej ostrych zespołów wieńcowych (zawału, niestabilnej choroby wieńcowej, nagłego zgonu). Grupą badaną byli pacjenci z dławicą piersiową stabilną- 6605 osób.
Leczenie lowastatyną w dawce 20- 40 mg/ dobę spowodowało zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL o 25% (p<0,001), a stężenia trójglicerydów o 18% (p<0,001). Cholesterol całkowity obniżył się o 19%. W grupie leczonej, w przeciwieństwie do grupy otrzymującej placebo, stwierdzono istotną redukcję śmiertelności w chorobie wieńcowej- o 36%.
Filipiak K..J., Opolski G. Statyny a efekt klasy. W: Statyny. Zarys farmakologii klinicznej. Red. Filipiak K.J., Opolski G. Ośrodek Informacji Naukowej "Polfa", Warszawa 2001r., str. 277- 301.
Wyniki badań in vivo i in vitro wskazują, iż teofilina indukuje apoptozę granulocytów kwasochłonnych i limfocytów. Jako jeden z mechanizmów twego działania wymienia się zdolność do wzrostu stężenia międzykomórkowego cAMP. Może więc kombinacja kortykosteroidów i teofiliny okażę się odpowiednia dla leczenia zapaleń alergicznych?
(J Allerg Clin Immunol,104 (1) 1999)
Powyższą właściwość teofiliny bada się również pod kątem wykorzystania w terapii przewlekłej białaczki limfatycznej.
(Med Oncol, 16 (1) 1999)
W Polsce przeprowadzono badania na grupie 14 dzieci w wieku 11-14 lat z astmą oskrzelową włączając do leczenia lek Theospirex retard 300. Stwierdzono zmniejszenie surowiczego stężenia IL-5 - cytokininy odpowiedzialnej w znacznym stopniu za dojrzewanie, aktywację i migrację granulocytów kwasochłonnych. Poza tym odnotowano również wzrost odsetka komórek CD 8 oraz istotne obniżenie stężenia immunoglobuliny E w osoczu.
(Acta Pneumonologica et Allergologica Pediatrica, 2, 1998)
Najnowsze doniesienia
U 79-letniej kobiety, u której w przebiegu wstrząsu septycznego po oparzeniu wystąpiła bradykardia w wyniku bloku przedsionkowo-komorowego II stopnia i epizody zatrzymania krążenia, zastosowano skutecznie teofilinę. Teofilina, jako antagonista adenozyny, prawdopodobnie działa ochronnie na węzeł przedsionkowo-komorowy, narażony na wzrost stężenia adenozyny towarzyszący wzrostowi katecholamin.
Ann Pharmacother 2001 Mar;35(3):303-7
Aktualne zalecenia w Japonii dotyczą rutynowego stosowania teofiliny łącznie z wziewnymi beta-agonistamin i wziewnymi sterydami u pacjentów z niedostatecznie kontrolowana astmą. Podkreśla się przeciwzapalne i immunomodulacyjne działanie małych dawek teofiliny
Oceniano wpływ teofiliny w formie doustnej na reaktywność oskrzeli i parametry spirometryczne ora stężenie receptorowe rozpuszczalnej interleukiny 2 (sIl-2R) w osoczu u pacjentów z łagodną astmą.
Po 6 tygodniach leczenia nie zaobserwowano różnicy sIL-2R, natomiast wyraŹnie wzrosła FEV1 oraz PC2OH.
Wiad Lek 2000; 53(3-4):164-9
Stosowanie niskich dawek teofiliny u pacjentów z atopową astmą wydaje się obniżać poziom krążącej interleukiny 4 i interleukiny 5.
ur Respir J 1999 Jan;13(1):53-8
Nowości
D
oniesienia naukowe: "Winpocetyna"
Winpocetyna
Nierównomierna dystrybucja winpocetyny w mózgu
Badania dystrybucji winpocetyny oznakowanej izotopem węgla C 11 w mózgu małpy z wykorzystaniem pozytonowej tomografii emisyjnej wykazały, iż najwyższe stężenia winpocetyny występowały we wzgórzu wzrokowym, zwojach podstawnych oraz niektórych rejonach kory mózgowej. Potwierdzone zostały więc wyniki wcześniejszych doświadczeń, wskazujących, że podawanie winpocetyny pacjentom z chronicznymi udarami powoduje najbardziej znacząca poprawę krążenia krwi i metabolizmu glukozy właśnie w tych obszarach mózgu.
(Orv Hetil, 140 (30) 1999)
Pojedyncza dawka winpocetyny istotnie zwiększa transport glukozy w mózgu.
Tą właściwość podanej dożylnie pojedynczej dawki winpocetyny potwierdzają doświadczenia z zastosowaniem pozytonowej tomografii emisyjnej.
(J Neuroimaging, 8 (4) 1998)
Najnowsze doniesienia
Dobra penetracja winpocetyny w obrębie mózgu została udowodniona dzięki tomografii pozytronowej w wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach - u pacjentów z zespołem psychoorganicznym. Tomografia pozytronowa wykazała również korzystny efekt działania winpocetyny u chorych po udarze niedokrwiennym.
Role of Sodium Channel inhibition in neuroprotection: effect of vinpocetyne". Bononok P, Gulyas B. Chemical works of Gedeon Richter Ltd., Budapest, Hungary.
W badaniach na świniach stwierdzono ochronny wpływ winpocetyny stosowanej z aminoglikozydem (amikacin), wywołującym jako działanie niepożądane osłabienie lub utratę słuchu.
"Vinpocetine protects from aminoglicoside antibiotics-induced hearing loss in guinae pig in vivo"
Nekrossov V,Sitges m. Division de investigacion, Instituto Nacional de la Comunicacion Humana, SSA, Mexico, D.F., Mexico
Aktualne dane dotyczące szczurów wskazują, że winpocetyna ma zdolność blokowania aktywności kanału sodowego NaV1.8 i sugerują jej potencjalną dodatkową użyteczność w różnych zaburzeniach czuciowych wynikających z nieprawidłowej aktywności nerwów obwodowych.
(J Pharmacol Exp Ther 2003, 1)
Badania in vitro i in vivo wskazują, że pochodna winpocetyny? apowinkamina posiada silne działanie neuroprotekcyjne i może odgrywać ważną rolę w leczeniu udaru niedokrwiennego.
(Acta Pharm Hung 2002, 72, 84-91)
Winpocetyna posiada znaczące, korzystne działanie w łagodzeniu objawów klimakterium oraz zmniejsza poziom całkowitego i zawartego we frakcji LDL cholesterolu u kobiet z hyperlipidemią.
(Akush Ginekol (Sofiia), 2001, 42, 37-41)
Winpocetyna potęguje krążenie krwi i metabolizm komórek w ośrodkowym układzie nerwowym. Badania na zwierzętach wykazały, że winpocetyna redukuje ubytek neuronów w chorobach przebiegających z zaburzeniami krążenia mózgowego. W trzech badaniach z udziałem pacjentów w podeszłym wieku z zaburzeniami funkcji poznawczych potwierdzono wyraŹną poprawę tych funkcji w zakresie koncentracji i pamięci.
McDaniel M. A., Maier S. F., Einstein G. O. ?Brain- specific? nutrients: a memory cure? Nutrition 2003;19:957-75
Dzięki możliwości poprawienia przepływu krwi przez naczynia winpocetyna z powodzeniem jest stosowana w leczeniu przewlekłych chorób naczyń mózgowych.
Szpary L., Horvath B., Aleby T., Marton Z., Kesmarky G., Szots M., Nagy F., Czopf J., Toth K. Effect of vinpocetin on the hemorheologic parameters in patients with chronic cerebrovascular disease. Orv Hetil. 2003;144:973-8
Doniesienie o potencjalnych korzyściach ze stosowania preparatów zawierających wyciąg z dziurawca w leczeniu przewlekłego alkoholizmu.
Pharmacol Biochem Behav 2003 Jan; 75(3):593-606
Porównano skuteczność ekstraktów z dziurawca i imipraminy u chorych z depresją -
wyniki sugeruja, o skuteczności terapii wyciagiem z dziurawca w leczeniu w przewleklej depresji.
Pharmacopsychiatry 2003 Jul; 36(4):161-4
Badano wpływ wyciągu z dziurawca na pojawienie się rumienia pod wpływem
promieniowania UVB i UVA. Uzyskane wyniki badań, w których stosowano bardzo wysokie dawki wyciągu (1800mg) lek nie wywoływał fotouczuleń.
Photother Res 2003 Feb;17(2):141-6
Nowości
D
oniesienia naukowe: "Cogiton"
Cogiton
W kontrolowanej placebo próbie klinicznej oceniano efekty terapii donepezilem u osób z chorobą Alzheimera. Okazało się, iż donepezil opóŹniał progresję choroby o 5 miesięcy w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Choć nie jesteśmy w stanie zatrzymać postępu choroby Alzheimera, jednoroczna terapia donepezilem była związana z 38% redukcją ryzyka postępu choroby w porównaniu z grupą placebo.
Mohs R.C., Doody R.S., Morris J.C., Ieni J.R. i wsp. A 1- year, placebo- controlled preservation of function survival study of donepezil in AD patients. Neurology 2001;57:481-8
Do kontrolowanej, podwójnie zaślepionej próby klinicznej, badającej skuteczność donepezilu zakwalifikowano 153 pacjentów, u których stwierdzono początkowe stadium choroby Alzheimera. Badania wykazały, że u osób otrzymujących donepezil odnotowano znamienną poprawę w zakresie funkcji poznawczych (pamięć, koncentracja, radzenie sobie w domu) w porównaniu z grupą placebo. Ponadto stwierdzono, że donepezil jest bezpieczny i dobrze tolerowany, a poważne działania niepożądane występowały podobnie często w grupie donepezilu i placebo.
Seltzer B., Zolnouni P., Nunez M., Goldman R. i wsp. Efficacy of donepezil in early- stage Alzheimer disease: a randomized placebo- controlled trial. Arch Neurol 2004; 61: 1852- 6
Nowości
D
oniesienia naukowe: "Inne substancje"
Inne substancje
Radix Rhei
W badaniach przeprowadzonych na szczurach wykazano, że proantocjanidy uzyskane z korzenia rzewienia mogą obniżać stężenie cholesterolu we krwi.
Planta Med. 2000 Dec; 66(8): 753-6
Ekstrakt z korzenia rzewienia posiada właściwości przeciwgrzybiczne. Wysoką aktywność ekstraktu wykazano w stosunku do Aspergillus fumigatus.
Phytother Res 2000 May; 14(3): 210-2
Ekstrakt z korzenia rzewienia stosowany w warunkach in vitro może hamować wzrost hodowli Helicobacter pylori.
Biol Pharm Bull 1998 Sep; 21(9): 990-2
Valeriana officinalis, lupulus strobulus
Działanie sedatywne ekstraktu z kozłka lekarskiego wynika z wpływu składników ekstraktu na receptory GABA(A) oraz interakcji z innymi presynaptycznymi komponentami neuronów GABAergicznych.
Neurochem Res 1999 Nov; 24(11): 1373-8
Badania wykazały, że endokrynologiczne właściwości szyszek chmielu wynikają z bardzo wysokiej aktywności estrogennej 8-prenylnaringeniny. Pozostałe flawonoidy nie wykazują aktywności progestagennej czy też androgennej.
J Clin Endocrinol Metab
Flawonoidy występujące w szyszkach chmielu posiadają właściwości cytotoksyczne oraz antyproliferacyjne w stosunku do komórek nowotworowych (nowotwory piersi, jajnika, okrężnicy).
Food Chem Toxicol 1999 Apr;37(4): 271-85
Znana jest współzależność stężenia lipidów z chorobą Alzheimera i rola cholesterolu w patogenezie tej choroby. W badaniu trwającym 2 lata porównano 3 grupy pacjentów, z których jedna otrzymywała lowastatynę lub prawastatynę. U chorych tych rzadziej stwierdzono występowanie choroby Alzheimera, co może stanowić interesujący przyczynek do stosowania tych leków w chorobie Alzheimera
Arch Neurol 2000;57:1439-43
Lipoprotein and metabolic disorders institute, Raleigh, North Carolina USA
W grupie 254 pacjentów leczonych statynami w okresie od 1996-98 obserwowano spadek efektywności leczenia mimo stosowania tej samej dawki leku. stwierdzono, że statyny powodują zjawisko tachyfilaksji.
"Development of tachyphylaxis among patients taking HMG CoA inhibitors" Cromwell WC. Lipoprotein and metabolic disorders institute, Raleigh, North Carolina USA
W grupie 928 badanych kobiet, powyżej 60 roku życia, wykazano że statyny zwiększają masę kostną oraz zmniejszają ryzyko złamań wynikających z osteoporozy.
Ostatnie badania przeprowadzone z zastosowaniem ekstraktu Syberian ginseng (żen-szenia syberyjskiego) wykazały, że:
Badania przeprowadzone na u szczurów z zaburzeniami czynności wątroby wykazały, że ekstrakt z Ginkgo biloba działa hepatoprotekcyjnie, podobnie do działania sylimaryny.
Eksperymenty in vitro dowodzą, że bilobalid pozwala mitochondriom na zachowanie ich czynności oddechowych w warunkach silnego niedokrwienia - nawet, gdy dostępne są niewielkie ilości tlenu.
Badania porównujące stosowanie hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) z dietą bogatą w produkty sojowe sugerują skuteczność tych ostatnich w zmniejszaniu ryzyka osteoporozy u kobiet w okresie postmenopauzy.
Wyniki badań klinicznych wskazują, że leczenie prowadzone przy użyciu cetyryzyny zmniejsza całkowity czas trwania alergii sezonowej o około 30% i ma pozytywny wpływ na jakość życia oraz wydajność i aktywność w pracy/szkole.
Do takiego wniosku doszli naukowcy austriaccy, porównujący zdolność do obniżenia sztucznie wywołanej gorączki przez oba te związki.
Dekstrometorfan powoduje zmniejszenie intensywności bólu oraz uspokojenie nawet u chorych operowanych z powodu nowotworów kości i tkanek miękkich.
Badania in vitro wykonane w łódzkiej AM sugerują, że kaptopryl indukuje uwalnianie histaminy z mastocytów.
Lowastatyna hamuje aktywację komórek gwiaŹdzistych trzustki przez przerwanie transmisji sygnałów związanych z Ras.
Wyniki badań in vivo i in vitro wskazują, iż teofilina indukuje apoptozę granulocytów kwasochłonnych i limfocytów. Jako jeden z mechanizmów twego działania wymienia się zdolność do wzrostu stężenia międzykomórkowego cAMP. Może więc kombinacja kortykosteroidów i teofiliny okażę się odpowiednia dla leczenia zapaleń alergicznych?
Badania dystrybucji winpocetyny oznakowanej izotopem węgla C 11 w mózgu małpy z wykorzystaniem pozytonowej tomografii emisyjnej wykazały, iż najwyższe stężenia winpocetyny występowały we wzgórzu wzrokowym, zwojach podstawnych oraz niektórych rejonach kory mózgowej. Potwierdzone zostały więc wyniki wcześniejszych doświadczeń, wskazujących, że podawanie winpocetyny pacjentom z chronicznymi udarami powoduje najbardziej znacząca poprawę krążenia krwi i metabolizmu glukozy właśnie w tych obszarach mózgu.
Aktualne dane dotyczące szczurów wskazują, że winpocetyna ma zdolność blokowania aktywności kanału sodowego NaV1.8 i sugerują jej potencjalną dodatkową użyteczność w różnych zaburzeniach czuciowych wynikających z nieprawidłowej aktywności nerwów obwodowych.
Doniesienie o potencjalnych korzyściach ze stosowania preparatów zawierających wyciąg z dziurawca w leczeniu przewlekłego alkoholizmu.